فیلبند بام مازندران، بهشتی در میان ابرها

برای این که خود را روی ابرها حس کنید، لازم نیست به آسمان بروید، کافی است سری به روستای فیلبند بزنید.

فیلبند روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران که در ارتفاع حدود ۲۳۰۰متری از سطح دریا واقع شده است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، روستای فیلبند ، یکی از مرتفع ترین نقاط مسکونی این استان است که در دل کوه های البرز مرکزی و البته پر از روستاهای ییلاقی و ابر و مه و باران قرار گرفته است. این منطقه را خیلی ها به دلیل همجواری با رودخانه چلورود، به چلاو هم می شناسند.

فیلبند آخرین روستای منطقه چلاو  است که راه دسترسی ماشین رو به آن وجود دارد. این روستا که به بام شرقی مازندران معروف شده در واقع یک پنت هاوس تماشایی است که همچون برج دیده بانی مناطق وسیعی را زیر دید خود دارد.

نام این ییلاق در اصل فِل بَند است. فِل در گویش مازندرانی به معنای خستگی و بند هم به معنای بندآمدن و نتوانستن است. شاید بتوان علت این نام گذاری را به دلیل ارتفاع بالای این ییلاق و کمرگاه های تندی که عبور از آن را دشوار می کرد نسبت داد.

فیلبند در نیمی از سال پوشیده از برف است و حتی در ماه های گرم سال هم ابر و مه و باران های پراکنده دست از سرش بر نمی دارد. شاید اگر مرداد ماه راهی آنجا شوید از باران خبری نباشد، اما دائم ابرها بالای سر و زیر پایتان جولان می دهند و شما را به دنیای رویا و تخیل می برند.

در این روستا نمی‌توانید به پیش بینی‌های هواشناسی در مورد آب و هوا اطمینان کنید زیرا گاهی ممکن است چندین پدیده جوی را در یک روز شاهد باشید و هوای آفتابی، باران و بارش برف را تنها به فاصله چند ساعت با هم تجربه کنید.

در فصل بهار و پاییز، در یک نیم روز ممکن است همه پدیده های جوی از قبیل ابر و مه و باران و برف و تگرگ و رگبار و ناگهان رنگین کمان و هوای صاف و آفتابی را بدون لکه ابری مشاهده کنید.

فیلبند در تابستان ها، بیش از هزار و دویست خانوار جمعیت دارد و در زمستان بطور کلی خالی از سکنه است زیرا شدت سوز و سرما و برف، امکان زندگی را غیر ممکن می سازد و در سال قریب به ۷ ماه پوشیده از برف است.

در روستای فیلبند چشمه‌های کوچک و بزرگ بسیاری وجود دارد، لار چشمه کوچکی در این منطقه است که املاح معدنی فراوانی را داراست و برای درمان درد کلیه از این چشمه استفاده می شود. آب چشمه‌های این منطقه دارای فلوئور بوده که تاثیر بسیاری در استخوان‌بندی مردم روستا گذاشته است.

گیاهان این منطقه بسیار زیبا هستند و از جذابیت های کافی برخوردارند به طوری که وقتی بعد از سپری شدن زمستان هفت ماهه گل ها به بار می نشینند و جویبار ها جاری می شوند محل فیلبند بسیار زیبا خواهد شد.

فیلبند دو تکیه دارد که درون تکیه ، مسافرخانه ای هم ساخته شده که می تواند محل استراحت گردشگران باشد. خانه های روستا اغلب توسط چوب های قطور و شیروانی های رنگارنگ مسقف شده اند. سقف شماری از خانه ها نیز با سفال پوشیده شده است.

غیر از دو تکیه تاریخی روستا، زیارت امامزاده یحیی و امامزاده قاسم را هم از دست ندهید که اولی در روستا و زیارت دومی نیاز به کوهپیمایی دارد. کوهنوردان می توانند تا قله سه هزار و هفتصد متری فیلبند نیز صعود کنند.

اگر هم اهل خرید هستید می توانید در روستای سنگچال(قبل از فیلبند) سراغ مغازه صنایع دستی را بگیرید. معروفترین ره آورد فیلبند هم سیب زمینی های مرغوبش است.

اواخر اردیبهشت تا اوایل مهرماه بهترین زمان برای سفر به این ییلاق رویایی است. البته در ماه‌های دیگر سال از جمله عید نوروز هم، میتوانید به این منطقه سفر کنید و باید گفت که این ییلاق در تمامی ماه‌های سال زیبایی‌های خاص خود را دارد، اما به دلیل سرما و وجود شرایط جوی خاص سفر به این منطقه دشوار می شود.

مسیر دسترسی به این روستا از تهران:

مسیر روستای فیلبند جاده فرعی "منگل- چلاو" جاده‌ای ماشین رو است که به این روستا ختم می شود و با اولین تونل بعد از پلیس راه آمل یک کیلومتر فاصله دارد. این جاده بطور کامل آسفالت است و جاده‌های اصلی درون محل نیز آسفالت می‌باشد.

وارد جاده هراز شوید، بعد از رودهن و آبعلی و گزنک، رود هراز را در کنار جاده خواهید دید تقریبا پنجاه کیلومتر بعد از گزنک و بیست و پنج کیلومتر مانده به آمل، یک خروجی در سمت راست جاده خواهید دید((سنگچال)) مشخص شده است. GPS داشته باشید مختصات این نقطه ۳۶۸۰،

وارد این فرعی آسفالته شوید، در همان ابتدای راه از روی پل رودخانه هراز خواهید گذشت. مسیر مستقیم را ادامه دهید تا بعد از حدود هجده کیلومتر به روستای سنگچال برسید از سنگچال به بعد، جاده کاملا سربالایی می شود و پبچ و قوس های بیشتری هم خواهد داشت. حدود هفت، هشت کیلومتر بعد از سنگچال، روستای فیلبند اخرین روستای این جاده است.

مسیر دسترسی به این روستا از آمل

از شهر آمل وارد جاده هراز شوید و به سمت جاده تهران بپیچید. حدود بیست و پنج کیلومتر در این جاده برانید تا خروجی سنگچال را در سمت چپ تان ببینید. ادامه مسیر مثل قبل است

برای رفتن به این روستا یک راه مال رو نیز به نام "کرمیناپی" وجود دارد که از روستای دیوا می‌گذرد و این جاده جنگلی حدود ۳۰ کیلومتر است و گذر از آن، لذت خاصی دارد.