پخش زنده
امروز: -
عطوان؛
آمریکا با دشمنی عقیدتی مواجه است
به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما، رای الیوم نوشت آمریکا با یک دشمن عقیدتی مواجه است که بازوان زیادی در چندین کشور دارد و این بازوان, درصورتی که به آنها دستور داده شود, می توانند درهای جهنم را در چندین جبهه به روی متحدان منطقه ای آمریکا و در رأس آنها رژیم اشغالگر اسرائیل باز کنند.
عبدالباری عطوان سر دبیر روزنامه اینترنتی رای الیوم در یادداشت امروز خود نوشت: به هیچ عنوان درباره اعتبار نظریه ای که می گوید جنگ فریب است, جدل نمی کنیم اما وقتی تلاش می کنیم آن را بر آنچه امروز در منطقه خلیج فارس می گذرد, یعنی لشکر کشی نیروها, کشتی ها و ناوهای هواپیما بر, تطبیق دهیم به نتایج کاملا معکوسی می رسیم که نشان می دهد دولت آمریکا سردرگم است و راهبرد آن تاکنون مشخص نیست؛ راهبردی که تا به این لحظه در ترساندن دشمن و وادار کردن آن به تسلیم شکست خورده است.
تصمیم دونالد ترامپ, رئیس جمهور آمریکا, مبنی بر اعزام 1500 نظامی به پایگاه های آمریکا در منطقه و با عنوان حمایت از نیروهای آمریکایی مستقر در این پایگاه ها, آنهم در سایه افزایش تهدیدهای سپاه پاسداران ایران, مثال بارزی برای سردرگمی آمریکا یا بهتر است بگوییم ابهام در راهبرد آن است؛ جرا که این تعداد نیروی کم چگونه می تواند از نیروهای آمریکایی در منطقه حمایت کند؛ نیروهایی که تعدادشان به 80 هزار نظامی می رسد که 14 هزار نفر آنها در افغانستان و حدود 8 هزار نفرشان در سوریه و عراق هستند؟ ترامپ چه کسی را مسخره می کند؟ خودش, مردمش یا کشورهای منطقه ای که وعده حمایت از آنها را داده است؟
خود ترامپ که گزارش های خبری نیویورک تایمز را مبنی بر بررسی طرح اعزام 120 هزار نظامی به منطقه تکذیب کرده بود حالا اعلام می کند این تعداد نیروی کم را به منطقه می فرستد. آیا این کار مقدمه ای برای اعزام همان 120 هزار نظامی در گروه های کوچک است یا اینکه می خواهد افکار را گمراه کند؟
اگر تهدیدهای ایران علیه نیروهای آمریکایی در منطقه همانطور که پاتریک شاناهان, سرپرست وزارت دفاع آمریکا گفته بالا است, آیا برای این حجم از تهدیدها این تعداد نیروی کم کافی است؟ یا اینکه رخداد بزرگتری در پس پرده پنهان است؟
نویسنده ادامه داده است: اذعان می کنیم که ما کارشناسان نظامی نیستیم اما اقدامات نظامیان و نیروها در راستای تصمیمات سیاسی راهبردی قرار دارد که در بالاترین سطوح گرفته می شود و در نتیجه سوال این است ماهیت این تصمیم چیست و چگونه اجرا خواهد شد؟
اتهام فزاینده و مستقیم به سپاه پاسداران ایران در خصوص دست داشتن در حمله به چهار نفتکش غول پیکر در الفجیره و نیز شلیک موشک به منطقه الخضرا بغداد نزدیک سفارت آمریکا اشاره به این دارد احتمال حمله انتقام جویانه آمریکا به منافع ایران همچنان وارد است و آنچه باعث می شود به این نتیجه برسیم صحبت های ترامپ است که گفته بود کشورش به هرگونه حمله ای به نیروهای آمریکایی و منافع این کشور یا متحدانش در منطقه پاسخ خواهد داد. اگر احتمالا آمریکا بخواهد پاسخ دهد باید پرسید این حمله چگونه خواهد بود آیا از طریق جنگ گسترده علیه ایران صورت خواهد گرفت یا با وارد کردن ضرباتی کوچک به مواضع نظامی اصلی در ایران و در صورت تحقق این احتمال ها پاسخ ایران چه خواهد بود؟
نه ما و نه هیچ یک از ناظران پاسخی روشن در این خصوص نداریم اما باید به موضوعی مهم اشاره کرد اینکه آمریکا وقتی در سال 2003 با هدف اشغال و تغییر رژیم عراق به این کشور حمله کرد در اصل یک کشور منزوی را هدف قرار داد که دوستی نداشت و در معرض تحریمی شدید و بی سابقه قرار داشت. ائتلاف آمریکا درحمله به عراق بالغ بر 33 کشور بود که برخی از آنها کشورهای اروپایی تقریبا بزرگ بودند حال آنکه در صورت وقوع هرگونه جنگی علیه ایران اوضاع کاملا متفاوت خواهد بود.
آنچه می خواهیم بگوییم این است که آمریکا با یک دشمن عقیدتی مواجه است که بازوان زیادی در چندین کشور دارد و این بازوان, درصورتی که به آنها دستور داده شود, می توانند درهای جهنم را در چندین جبهه به روی متحدان منطقه ای آمریکا و در رأس آنها رژیم اشغالگر اسرائیل باز کنند. اگر دولت آمریکا تصمیم بگیرد وارد جنگ علیه ایران شود در این جنگ تنها خواهد بود و حمایت مردمی را هم نخواهد داشت و فقط رژیم اشغالگر اسرائیل و برخی کشورهای خلیج فارس که وزنه مهمی نیستند در کنارش خواهند بود؛ کشورهایی که هیچ میراث قابل توجهی در خصوص تعیین تکلیف جنگ یمن و علیه جنبش انصارالله ندارند آنهم در صورتی که طی 5 سال از هرگونه سلاح و هواپیما و تجهیزات پیشرفته آمریکایی استفاده کردند.
حسن روحانی, رئیس جمهور ایران, چند روز پیش گفت حتی اگر کشورش هدف ضربات موشکی آمریکا قرار بگیرد قاطعانه پاسخ خواهد داد و پرچم تسلیم (سفید) را بلند نخواهد کرد. حسن سیفی, دستیار فرمانده ارتش ایران نیز تاکید کرد نیروهای مسلح ایران در لبنان, عراق, افغانستان, یمن, فلسطین و غزه حضور دارند و کشورش می تواند با استفاده از موشک ها و سلاح های سری کشتی های آمریکا را غرق کند و بدون شک وقتی او از فلسطین صحبت کرد منظورش کرانه باختری بود. شاید این تهدیدهای ایران در چارچوب جنگ روانی قرار داشته باشد اما پیام های این تهدیدها بسیار اهمیت دارد و کاملا مشخص است سران آمریکا آنها را جدی می گیرند زیرا بعد از اینکه اطلاعات موثقی به دست آمد مبنی بر اینکه نیروهای آمریکایی در معرض حملات موشک های حشد الشعبی قرار دارند که به سمت پایگاه های محل استقرار آنها نصب شده است, وزیر خارجه آمریکا برای ایجاد چتر حمایتی از این نیروها به عراق سفر کرد.
عطوان در پایان نوشته است: اعتقاد نداریم که احتمال وقوع جنگ کاملا از بین رفته است اما در گفتن این مسئله هم تردیدی نداریم که به خاطر اینکه دولت آمریکا به حمله به نفتکش ها و حمله موشکی هشدار دهنده به منطقه الخضراء واکنش نشان نداد آبروی زیادی از آن رفته است.
عبدالباری عطوان سر دبیر روزنامه اینترنتی رای الیوم در یادداشت امروز خود نوشت: به هیچ عنوان درباره اعتبار نظریه ای که می گوید جنگ فریب است, جدل نمی کنیم اما وقتی تلاش می کنیم آن را بر آنچه امروز در منطقه خلیج فارس می گذرد, یعنی لشکر کشی نیروها, کشتی ها و ناوهای هواپیما بر, تطبیق دهیم به نتایج کاملا معکوسی می رسیم که نشان می دهد دولت آمریکا سردرگم است و راهبرد آن تاکنون مشخص نیست؛ راهبردی که تا به این لحظه در ترساندن دشمن و وادار کردن آن به تسلیم شکست خورده است.
تصمیم دونالد ترامپ, رئیس جمهور آمریکا, مبنی بر اعزام 1500 نظامی به پایگاه های آمریکا در منطقه و با عنوان حمایت از نیروهای آمریکایی مستقر در این پایگاه ها, آنهم در سایه افزایش تهدیدهای سپاه پاسداران ایران, مثال بارزی برای سردرگمی آمریکا یا بهتر است بگوییم ابهام در راهبرد آن است؛ جرا که این تعداد نیروی کم چگونه می تواند از نیروهای آمریکایی در منطقه حمایت کند؛ نیروهایی که تعدادشان به 80 هزار نظامی می رسد که 14 هزار نفر آنها در افغانستان و حدود 8 هزار نفرشان در سوریه و عراق هستند؟ ترامپ چه کسی را مسخره می کند؟ خودش, مردمش یا کشورهای منطقه ای که وعده حمایت از آنها را داده است؟
خود ترامپ که گزارش های خبری نیویورک تایمز را مبنی بر بررسی طرح اعزام 120 هزار نظامی به منطقه تکذیب کرده بود حالا اعلام می کند این تعداد نیروی کم را به منطقه می فرستد. آیا این کار مقدمه ای برای اعزام همان 120 هزار نظامی در گروه های کوچک است یا اینکه می خواهد افکار را گمراه کند؟
اگر تهدیدهای ایران علیه نیروهای آمریکایی در منطقه همانطور که پاتریک شاناهان, سرپرست وزارت دفاع آمریکا گفته بالا است, آیا برای این حجم از تهدیدها این تعداد نیروی کم کافی است؟ یا اینکه رخداد بزرگتری در پس پرده پنهان است؟
نویسنده ادامه داده است: اذعان می کنیم که ما کارشناسان نظامی نیستیم اما اقدامات نظامیان و نیروها در راستای تصمیمات سیاسی راهبردی قرار دارد که در بالاترین سطوح گرفته می شود و در نتیجه سوال این است ماهیت این تصمیم چیست و چگونه اجرا خواهد شد؟
اتهام فزاینده و مستقیم به سپاه پاسداران ایران در خصوص دست داشتن در حمله به چهار نفتکش غول پیکر در الفجیره و نیز شلیک موشک به منطقه الخضرا بغداد نزدیک سفارت آمریکا اشاره به این دارد احتمال حمله انتقام جویانه آمریکا به منافع ایران همچنان وارد است و آنچه باعث می شود به این نتیجه برسیم صحبت های ترامپ است که گفته بود کشورش به هرگونه حمله ای به نیروهای آمریکایی و منافع این کشور یا متحدانش در منطقه پاسخ خواهد داد. اگر احتمالا آمریکا بخواهد پاسخ دهد باید پرسید این حمله چگونه خواهد بود آیا از طریق جنگ گسترده علیه ایران صورت خواهد گرفت یا با وارد کردن ضرباتی کوچک به مواضع نظامی اصلی در ایران و در صورت تحقق این احتمال ها پاسخ ایران چه خواهد بود؟
نه ما و نه هیچ یک از ناظران پاسخی روشن در این خصوص نداریم اما باید به موضوعی مهم اشاره کرد اینکه آمریکا وقتی در سال 2003 با هدف اشغال و تغییر رژیم عراق به این کشور حمله کرد در اصل یک کشور منزوی را هدف قرار داد که دوستی نداشت و در معرض تحریمی شدید و بی سابقه قرار داشت. ائتلاف آمریکا درحمله به عراق بالغ بر 33 کشور بود که برخی از آنها کشورهای اروپایی تقریبا بزرگ بودند حال آنکه در صورت وقوع هرگونه جنگی علیه ایران اوضاع کاملا متفاوت خواهد بود.
آنچه می خواهیم بگوییم این است که آمریکا با یک دشمن عقیدتی مواجه است که بازوان زیادی در چندین کشور دارد و این بازوان, درصورتی که به آنها دستور داده شود, می توانند درهای جهنم را در چندین جبهه به روی متحدان منطقه ای آمریکا و در رأس آنها رژیم اشغالگر اسرائیل باز کنند. اگر دولت آمریکا تصمیم بگیرد وارد جنگ علیه ایران شود در این جنگ تنها خواهد بود و حمایت مردمی را هم نخواهد داشت و فقط رژیم اشغالگر اسرائیل و برخی کشورهای خلیج فارس که وزنه مهمی نیستند در کنارش خواهند بود؛ کشورهایی که هیچ میراث قابل توجهی در خصوص تعیین تکلیف جنگ یمن و علیه جنبش انصارالله ندارند آنهم در صورتی که طی 5 سال از هرگونه سلاح و هواپیما و تجهیزات پیشرفته آمریکایی استفاده کردند.
حسن روحانی, رئیس جمهور ایران, چند روز پیش گفت حتی اگر کشورش هدف ضربات موشکی آمریکا قرار بگیرد قاطعانه پاسخ خواهد داد و پرچم تسلیم (سفید) را بلند نخواهد کرد. حسن سیفی, دستیار فرمانده ارتش ایران نیز تاکید کرد نیروهای مسلح ایران در لبنان, عراق, افغانستان, یمن, فلسطین و غزه حضور دارند و کشورش می تواند با استفاده از موشک ها و سلاح های سری کشتی های آمریکا را غرق کند و بدون شک وقتی او از فلسطین صحبت کرد منظورش کرانه باختری بود. شاید این تهدیدهای ایران در چارچوب جنگ روانی قرار داشته باشد اما پیام های این تهدیدها بسیار اهمیت دارد و کاملا مشخص است سران آمریکا آنها را جدی می گیرند زیرا بعد از اینکه اطلاعات موثقی به دست آمد مبنی بر اینکه نیروهای آمریکایی در معرض حملات موشک های حشد الشعبی قرار دارند که به سمت پایگاه های محل استقرار آنها نصب شده است, وزیر خارجه آمریکا برای ایجاد چتر حمایتی از این نیروها به عراق سفر کرد.
عطوان در پایان نوشته است: اعتقاد نداریم که احتمال وقوع جنگ کاملا از بین رفته است اما در گفتن این مسئله هم تردیدی نداریم که به خاطر اینکه دولت آمریکا به حمله به نفتکش ها و حمله موشکی هشدار دهنده به منطقه الخضراء واکنش نشان نداد آبروی زیادی از آن رفته است.
نظر شما